ابو الخطير گويد : بيت « 1 » روى او بىنياز از گوناب * در دل آفتاب ازو صد تاب گوداب - [ بضم گاف با دال مهمله « 2 » ] طعاميست . و در شرفنامه آمده كه گوشت و نخود و مغز گردگان بپزند و در ادات الفضلاء طعاميست كه در تنور زير بريان پزند [ 1 ] . مؤيد اين معنى امير خسرو گويد : بيت « 1 » خوانده زبان بره پهلوى بز * بر سر گوداب كه : منى ارز و در فرهنگ آش سركه باشد . گنج « 3 » افراسياب - نام يكى از گنجهاى هشتگانهء پرويز . مثالش امير خسرو گويد : بيت دگر نامور گنج افراسياب * كه كس را نبود آن به خشكى و آب گوراب - در فرهنگ بمعنى گنبدى كه بر سر قبرها سازند آمده و اين بيت امير « 1 » خسرو را شاهد آورده : بيت « 1 » مردم دانا نرهد زين دو گور * بالا گوراب ، فرو چاه گور و هم او [ 2 ] فرمايد : بيت جهان غرق بادا بدرياى شور * كه بالاست گوراب و ته چاه گور و فقير را در اين لغت اندك تأملى مىرود اما چون صاحب فرهنگ قدس سره نوشته بود ما نيز نوشتيم . و نام شهرى نيز باشد در حوالى مرو كه از مرو تا آنجا چهارده روز راهست . فخر گرگانى فرمايد : بيت « 4 » به راه اندر نه خوردش بود و نه خواب * به دو هفته به مرو آمد ز گوراب

--> ( 1 ) - كلمه از « ك » است . ( 2 ) - « ك » : كوذاب - بضم گاف با ذال معجمه - . ( صحيح گوزاب است ) . ( 3 ) - « س » : كج . ( 4 ) - « س » ندارد . ( 1 ) بريان پلاو ( برهان ) . و برهان بمعنى دوشاب نيز آورده و در معنى آش كه از گوشت و برنج و نخود و مغز گردگان پزند گويد گوزاب نيز آمده است و اين ضبط را اصح داند . ( 2 ) يعنى : امير خسرو .